RECLAME
We staan er
nauwelijks nog bij stil maar reclame is bedoeld om ons iets te doen
kopen wat we (meestal) helemaal niet nodig hebben.
Met andere
woorden: reclame maakt dat we irrationele beslissingen nemen ten
voordele van een bedrijf en/of product.
We worden als het ware
gehersenspoeld om iets of iemand leuk te vinden, zo leuk dat je het
wil kopen of er net zo wil uitzien als diegene die je leuk vind.
Dit
zien we vandaag de dag niet alléén meer op TV, maar werkelijk
overal in het straatbeeld.
Overal hangen reclame borden en
posters, onze brievenbussen zitten vol met reclame en andere post om
ons koopgedrag te beïnvloeden.
En het gaat veel verder dan
ons koopgedrag, de machthebbers spelen psychologische spelletjes met
ons en proberen ons op alle mogelijke manieren te manipuleren, zodat
we volgzame schapen blijven.
Propaganda is net hetzelfde als
reclame.
Alléén is propaganda voor in oorlogstijd en reclame
voor in vredestijd.
Ze doen het meestal zo sluw dat bijna
iedereen erin trapt...
Geschiedenis
Reclame
bestond al ten tijde van het Romeinse
Rijk: er zijn reclameboodschappen teruggevonden in de ruïnes
van Pompeï.
In de commercieel succesvolle Gouden Eeuw werd in Nederland ook al
reclame gemaakt in kranten. Het eerste reclamebureau werd
in 1843 door
Volney Palmer in Philadelphia opgericht.
Het allereerste reclamebureau in Nederland werd
gevestigd in 1846 in
Rotterdam en heette Nijgh
en Van Ditmar.[1]
Bij
het ontstaan van de moderne industriële
maatschappij werd een snelle verkoop van grote aantallen
gelijke producten economisch aantrekkelijk. Reclame, en in een breder
verband marketing,
maakte dit mogelijk. Daarmee versterkten zij in niet geringe mate de
verdere groei van de industriële maatschappij, en leidden volgens
velen tot het ontstaan van consumentisme:
het zinloze bevredigen van onechte wensen die door de industrie zijn
aangepraat. Reclame werd, vooral na de Tweede
Wereldoorlog, een zeer dominante factor in kapitalistisch
georiënteerde economieën.
Tegen reclame is ook van meet af aan bezwaar gemaakt, het sterkst nog
aan het eind van de jaren zestig, toen ook de soms vergaande listen
van reclamemakers werden doorzien, door onder meer Vance Packard die
daarover enkele boeken schreef. Reclamemakers werd gewetenloosheid
verweten, omdat zij altijd bereid leken om reclame voor welk product
dan ook te maken, op welke manier dan ook. Zo werd er jarenlang
reclame gemaakt voor sigaretten met de bewering dat roken
gezond zou zijn; of dat suikerhoudende producten gezond zouden
zijn. Er ontstond echter ook een beweging voor 'eerlijke'
reclame.
Doel
Het primaire doel is onderwerp van
veel discussie. Een school van deskundigen stelt dat het primair gaat
om te zorgen voor bekendheid. Een andere school van deskundigen
stelt: het uiteindelijke doel van reclame is, door middel van
gerichte publiciteitsacties, gedragsverandering van mensen te
bewerkstelligen en ze aan te zetten tot een actie die financiële of
andere voordelen heeft voor de sponsor van de reclame. Concreet kan
dit zijn: consumenten overhalen tot het kopen van een bepaald
product, de naamsbekendheid van een merk vergroten, zwevende kiezers
in de aanloop naar verkiezingen overhalen om op een bepaalde partij
te stemmen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten